Իմ վերջին հարցազրույցում ես անդրադարձել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարություններին, որոնցում նա պնդում է, թե միայն ինքն է երաշխավորում խաղաղություն, իսկ ընդդիմությունը՝ պատերազմ։
Փաշինյանի նման մոտեցումը շանտաժ է և անպարկեշտ է ընտրողի նկատմամբ։ Նա փորձում է պատերազմի շանտաժով կոտրել ընտրողի կամքը՝ նրան մահակ առաջարկելով, որի վրա գրված է «Պատերազմի սպառնալիք»։
Իր հակադարձում՝ ես նշել եմ, որ իմ նախագահության 10 տարիները Հայաստանի համար եղել են ամենախաղաղը։ Փաշինյանի քաղաքականությունը, որը նույնիսկ իր հայտարարություններում արտահայտվում է որպես Ադրբեջանի Հայաստանի անվտանգության երաշխավորի հայտարարություն, ակնհայտորեն սպառնալիք է։ Այսինքն՝ դա նույնն է, ինչ Գազայի հատվածում հանկարծ հայտարարեին, թե պաղեստինցիների անվտանգության երաշխավորը Իսրայելն է։
Ընտրողները ցանկանում են կայունություն և հասկանալ, թե ինչ է կատարվում։ Նրանք հոգնել են հակասական հայտարարություններից և անհասկանալիությունից, որոնք առաջանում են, երբ իշխանությունը կարող է մեկ կամ երկու շաբաթվա ընթացքում իրարամերժ հայտարարություններ անել։
Ես հակադարձել եմ այն դիտարկմանը, թե Փաշինյանը պնդում է՝ «եթե ինձ ընտրեք, կլինի խաղաղություն, իսկ եթե ընտրեք ընդդիմությանը, կլինի պատերազմ»։ Մենք էլ հակառակն ենք ասում, և մեր փաստարկներն ավելի շատ են։
Ես նաև մեկնաբանել եմ այն մեկնաբանությունը, թե հիմա ժամանակներն այլ են և հին աշխարհը փլուզվում է։ Իհարկե, աշխարհը փոխվում է, բայց առնվազն 2020 թվականին այն դեռ չէր փլուզվում։ Փաշինյանն իր քաղաքականությամբ 2018-2020 թվականներին՝ մինչև 44-օրյա պատերազմը, արեց ամեն ինչ, որպեսզի պատերազմն անխուսափելի դառնա։
Ալիևը ընտրել է պահը, քանի որ ցանկացած երկիր, նախքան լուրջ քայլեր անելը, հաշվարկում է այդ քայլերը։ Նրանք ընտրեցին հենց այն պահը, երբ Հայաստանի ղեկավարության մեջ հայտնվեց մի մարդ, ով քանդում է Հայաստանի անվտանգության աշխարհաքաղաքական կառուցվածքը, փչացնում հարաբերությունները ռազմավարական դաշնակցի հետ։
