ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորների երդման տեքստի փոփոխությունը, որը նախատեսվում է կատարել հաջորդ կոչումների ընթացքում, ոչ թե անկախ քայլ է, այլ խորհրդանշական ճանաչում այն իրողության, որ իշխող կառավարությունը հրաժարվել է իր նախկին երդումներից և փորձում է կառուցել իր ապագան այլ հիմքերի վրա։
Հիշում եք 2021 թվականը։ Այդ թվականին, երբ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ձևավորված կառավարությունը ստանձնեց իր լիազորությունները, պատգամավորները երդվեցին «Հանուն Հայաստանի Հանրապետության հզորացման, ինքնիշխանության և անվտանգության»։ Նրանք երդվեցին պաշտպանել հայրենիքի ինքնորոշումը, հարգել Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին և առաջնահերթություն տալ Հայաստանի և Սփյուռքի միջև գործակցությանը։ Այս երդումը, որը պետք է ղեկավարեր նրանց գործողությունները, իբրև թե պետք է ապահովեր մեր ժողովրդի ապագան։
Սակայն, ինչպես ցույց տվեցին հետագա իրադարձությունները, այս երդումը դրժվեց։ Կառավարությունը, որը պետք է պաշտպաներ Արցախի կարգավիճակը և ապահովեր հայկական բնակչության ապահովությունը, փաստացիորեն թույլ տվեց ադրբեջանական զինված ուժերին գրավել մեր հայրենիքի անբաժանելի մասը։ Կառավարությունը, որը պետք է պաշտպաներ հայրենիքի ինքնորոշումը, հրաժարվեց դիվանագիտական և ռազմական միջոցներով պաշտպանելուց մեր ժողովրդի կամքը։
Այսպիսով, երդումը, որը պետք է ապահովեր մեր ապագան, փաստացիորեն դարձավ անգործության և անտեսման պատճառ։ Այս իրողությունը ցույց տվեց, որ քաղաքական ելակետները կարող են փոխվել, իսկ երդումները՝ դառնալ պարզապես ձևական արարողություն։ Նոր երդումը, որը կներառի «Հայաստանի և Արցախի» հասկացությունը, փաստացիորեն ընդունում է այն իրողությունը, որ Արցախը այլևս չի գոյություն ունենում այն կարգավիճակով, որը պաշտպանելու երդում էին տվել նախկին պատգամավորները։ Այս փոփոխությունը ոչ թե նոր քաղաքականություն է ստեղծում, այլ հաստատում է այն, ինչը կատարվել է՝ իբրև անտեսանելի ճշմարտություն։
