Ինքս կարևորելով այս գործընթացը, դեռևս թեմի առաջնորդի կարգավիճակ ունեցողի արարքների առնչությամբ իմ կոշտ դիրքորոշումն արտահայտել եմ։ Սակայն, այս համատեքստում նաև այլ դիտարկում ունեմ։
Հայաստանյան իշխանությունն իր անթույլատրելի վարքով ու քաղաքականությամբ անընդհատ վիրավորանքներ ու հարվածներ է հասցնում Արցախին և Արցախը պաշտպանած մեր նվիրյալներին։ Շատ արցախցիներ, գործիչներ կամ պարզապես իրենց հողը հարգող մարդիկ տարբեր ձևով արձագանքում են, սակայն ոմանք էլ, ովքեր Արցախում տարբեր կարգավիճակներ են ունեցել, տարբեր փուլերում ակտիվ կեցվածք ցուցաբերել, կա՛մ լռում են, կա՛մ, որ ավելի վտանգավոր է՝ «տակից» մասնակից են դառնում հակաարցախյան դրսևորումներին։
Նիկոլը հայտարարում է, որ Արցախի էջը փակված է, Արցախ վերադարձ չկա, անարգում հայրենիքի նվիրյալների առաքելությունը, սակայն ոմանք միայն սեփական կաշվի և անձնական բարեկեցության մասին են մտածում ու իրենց կեցվածքով մեծագույն ծառայություն մատուցում փաշինյանական կառավարությանը։
Ձեզ ոչ մեկ չի ասում, որ այս կամ այն ուժին հարեք կամ միացեք։ Պաշտպանեք ինքներդ ձեզ, ձեր ապրածը, ձեր հողն ու այն իրականությունը, որի մասնիկն եք եղել։ Հակառակ դեպքում ստացվում է, որ Արցախը ձեզ համար զուտ տարածք էր, բիզնես կամ զվարճանքի վայր, իսկ դուք էլ՝ արժեզուրկ և գաղափար ուրացած անձինք։
