Հայաստանի ԱԳՆ-ի կողմից Իսրայելի անկախության օրվա առթիվ արված ջերմագույն շնորհավորանքը բազմաթիվ հարցեր է առաջացրել։ Ի՞նչն էր այն, որը հանգեցրեց նման քայլի։ Իրավիճակի աղքատ հասկանալը, թե՞ դրա բոլոր բարդությունների և հետևանքների ամբողջական գիտակցումը։
Այս հարցը դառնում է առավել ակտուալ, եթե հիշենք մեր հարևան և կարևորագույն գործընկեր Իրանի հետ առկա լարվածությունը։ Իրանը, որի տարածքով է անցնում մեր երկրի ռազմավարական ճանապարհներից մեկը, և որի վրա է կախված Սյունիքի անվտանգությունը, ներկայումս գտնվում է Իսրայելի հետ ռազմական բախումների մեջ։
Այս պայմաններում Հայաստանի կողմից Իսրայելի նկատմամբ դրական և ջերմ հարաբերությունների ցուցաբերումը կարող է ունենալ բազմաթիվ բացասական հետևանքներ։ Իրանի հետ հարաբերությունների վրա ճնշումը, որը նախորդ տարիներին հիմնված էր փոխամբողջական շահերի և տարածաշրջանային անվտանգության հարցում համատեղ ջանքերի վրա, կարող է խորանալ։
Այս քայլը նաև կարող է բացասաբար ազդել մեր հարաբերությունների վրա Թուրքիայի հետ։ Իրանից բացի, նման դիրքորոշումը ակնհայտորեն նյարդայնացնելու է Թուրքիային, և չի զարմացնի, եթե դա արտահայտվի որևէ ձևով։
Հիշենք նաև ոչ թե այնքան հեռավոր անցյալը։ Որոշակի ժամանակահատվածում Իսրայելը աջակցում էր Ադրբեջանին, իսկ մեր բնակավայրերը ռմբակոծվում էին իսրայելական զենքով։ Այս պատմական համատեքստը հարց է տալիս՝ արդյոք նման քայլի ետևում կանգնած է պետական մտածողության ռազմավարական հաշվարկ, թե՞ պետական քաղաքականությանը զուգահեռ չկա նաև տարրական մարդկային հոգեբանության և բարոյականության հասկացություն։
Իր հերթին, Ադրբեջանը, որը նույնպես ունի ռազմական և քաղաքական կապեր Իսրայելի հետ, շնորհավորանքն է հայտնել ավելի զուսպ տոնով՝ չնշելով «հետագա համագործակցության» մասին։
Այս ամենի ֆոնին, երբ քաղաքական շրջանակներում ակտիվորեն քննարկվում է Իրանի հետ խաղաղության համաձայնագրի հնարավորությունը, Հայաստանի ԱԳՆ-ի քայլը թվում է…
